MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
1-Sanık ...’a vekaleten hükümleri temyiz eden Av....’nun temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık ...’ın savunması sırasında müdafii talebinin bulunmadığı, yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanığa 05/02/2016 tarihinde tebliğ edildiği, Av....’nun 09/02/2016 havale tarihli dilekçesi ile sanıklar ... ve ... vekili olarak hükümleri temyiz ettiğini belirttiği, ancak temyiz dilekçesi ekindeki vekaletnamede sanık ...’ın adının bulunmadığı, bu nedenle dosyada vekaletnamesine rastlanmayan Av. ...’nun, sanık ... hakkında kurulan hükümleri temyize yetkisi bulunmadığı ve usulüne göre tebliğ edilen kararı sanığın da temyiz etmediği anlaşıldığından, temyize hakkı olmayan Av. ...’nun sanık ... ile ilgili temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık ... müdafii ve sanık ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 15/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.