Bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-h, 143, 168/1 ve 62. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair KAHRAMANMARAŞ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2015 tarihli ve 2015/24 esas, 2015/210 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 06/02/2020 gün ve 94660652-105-46-19496-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/02/2020 gün ve 2020/19493 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2015 tarihli kararı ile aynı suçtan mahkumiyetine karar verilen diğer sanığın kararı temyiz etmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 17/06/2019 tarihli ve 2019/1208 esas, 2019/10760 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere;
1-Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken, etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleşmesi nedeniyle indirim oranının 1/2 oranından daha fazla olması gerektiği gözetilmeyerek, 1/3 oranında indirim yapılmasında;
2- 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi gereğince sanığın tutuklulukta geçirdiği sürelerin cezasından mahsubuna karar verilmemesinde;
3-Suçta kullanıldığı belirtilen ve emanetin 2015/123 sırasında kayıtlı tornavidanın, 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesi veya iadesi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1- 2 ve 3 no’lu kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesinde;
Hukuka aykırılıkların ciddi boyutlara ulaşması halinde başvurulabilecek olağanüstü bir yasa yolu olan kanun yararına bozma, kesin hükmün otoritesinin korunması gereği temyiz incelemesi nedenlerine göre dar kapsamlı olduğundan; hukuka aykırılığın, kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilebilmesi, sanığın hukuki durumunu etkilemesi ya da değiştirmesine bağlıdır.
Bu manada, her ne kadar sanık ...’ın, gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin, 5237 sayılı TCK’nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ve suçta kullanıldığı belirtilen emanetin 2015/123 sırasında kayıtlı tornavidanın, aynı Kanun’un 54. maddesi uyarınca müsaderesi veya iadesi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de; mahsup hususunun infaz aşamasında nazara alınmasının ve müsadere konusunda da 5271 sayılı CMK’nın 256/1-2. maddeleri uyarınca, Cumhuriyet savcısının, katılanın veya ilgililerin talebi üzerine yahut mahkemece re’sen her zaman -zamanaşımı içinde- bir karar verilmesinin mümkün olduğu anlaşılmakla, infaz aşamasında karar alınarak giderilebilmesi mümkün olan hukuka aykırılıklar ile başka bir yol ve yöntem ile giderilmesi mümkün olan hukuka aykırılıklar kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilemeyeceğinden, 2 ve 3 no’lu kanun yararına bozma istemlerinin REDDİNE,
2- 1 no’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;
Sanık ... hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükümde etkin pişmanlık hükmü nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken, etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleştiği kabul edildiğinde ve aynı maddenin ikinci fıkrası da dikkate alındığında indirim oranının 1/2 oranından daha fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle 1 no’lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (KAHRAMANMARAŞ) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 07.04.2015 tarihli ve 2015/24 E., 2015/210 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 142/2-h ve 143. maddeleri gereğince verilen 9 yıl hapis cezasında, aynı Kanun’un 168/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirime gidilerek sanığın 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; cezanın bu miktar üzerinden çektirilmesine, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 06/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.