MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren, 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçu yönünden kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, sanığın istinabe suretiyle başka mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden sanığın başka mahkemece savunması alındığı, akabinde 17.11.2015 ve 13.01.2016 tarihli duruşmalarda, sanığın mahkemesinde hazır olduğu haldek mahkemesince savunması alınmadan önce, usulüne uygun şekilde kimlik tespiti yapılmadan ve 5271 sayılı CMK'nin 147. maddesindeki hakları hatırlatılmadan sanık hakkında yargılamaya devam edilerek, önceki alınan savunmasıyla yetinilerek hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 147 ve 191. maddelerine aykırı davranılması,
2-Sanığın müşteki Zeliha’nın evine girerek av tüfeği ile o gece evde kalan gelini Sultan’a ait araç anahtarını aldıktan sonra, aracı da çalması şeklindeki eyleminin; 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h-d maddesi kapsamında tek hırsızlık suçu olarak değerlendirilmesi gerekirken, sanık hakkında aynı Kanun’un 142/2-h ve 142/2-d maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 kez hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.