MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan 31/05/2010 tarih ve 2009/674 Esas – 2010/566 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, kararın kesinleştiği 06/06/2010 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 01/01/2013 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulan Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/09/2013 tarih, 2013/96 Esas – 2013/668 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığı ve UYAP incelemesinde ilgili dava hakkında 22/03/2017 tarihli ek kararla uzlaşma sağlandığından bahisle düşme kararı verildiği, ancak sanığın güncel adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/09/2015 gün, 2015/207 Esas, 2015/525 Karar sayılı ilamına göre 21/02/2015 tarihinde hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği ve açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre; 06/09/2009 tarihli tutanakta sanığın kolluk görevlilerince görülüp yakalanmasıyla ilgili olarak “...yaya olarak girdiği binadan bisikletle bisikleti sürer vaziyette çıkıp uzaklaşmaya çalışırken...” şeklinde belirtilmesi ile sanığın da soruşturma aşamasında, “...spor salonunun içerisine bisikletin kilitlenmeden koyulduğunu gördüm, bisikleti alarak dışarı çıkarken polis memurları beni yakaladılar...” ve yine kovuşturma aşamasında ise “... olay günü bisiklet içerideydi, içeriden aldım...” şeklindeki ifadeleri karşısında, sanığın spor salonu binasından müştekinin bisikletini çalmaya teşebbüs etmesi eyleminin, TCK'nın 142/1-b. maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle uygulama yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, eylemin TCK'nın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturması karşısında, uzlaşmaya tabi bir suç olmaması nedeniyle de tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 29/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.