MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
O yer Cumhuriyet savcısının, sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan tüm hükümleri sanıklar lehine temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
1-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, CMK’nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılan ...’in ve o yer Cumhuriyet savcısının istemleri itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazların merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,
2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından katılan ...’in ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
3-Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...’e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümler yönünden, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanıkların adli sicil kayıtlarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar varsa da, atılı suçların 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/8. maddesinin yürürlüğe girmesinden önce işlendiği dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’nın 231/8. maddesinde belirtilen “denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez” nesnel koşulunun bulunmadığı, bu nedenle sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinde belirtilen diğer koşulların oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, yukarıda anılan CMK’nın 231/8. maddesinin, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturduğu düşünülerek “... usul hükümlerindeki derhal uygulama ilkesi gereğince anılan yasal düzenlemenin sanık lehine uygulama imkanı bulunmadığından CMK’nın 231. maddesinin sanıklar lehine uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle, yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair kararlar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan ...’in ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.