MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mala zarar verme
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/11-1322 E. - 2013/421 K. sayılı ve 22.10.2013 tarihli kararında açıklandığı gibi, hükmün yalnız sanık ya da müdafii tarafından vekâlet ücretine hükmedilmediğinden bahisle temyiz edilmesi durumunda, temyiz incelemesi de yalnızca vekâlet ücreti ile sınırlı olarak yapılacağından, sanık müdafiinin “vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine” ilişkin talebi ile sınırlı olarak ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19/02/2013 tarih 2011/137 Esas ve 2013/58 Karar sayılı kararında da kabul edildiği üzere; aynı davada yargılanan sanığın bir kısım suçlardan beraat etmesi, diğer suçlardan mahkum olması halinde karşı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin mümkün olmadığı, 29/03/2016 tarihli hükümde mala zarar verme suçundan sanık hakkında beraat kararı verilmesine rağmen, kasten yaralama ve tehdit suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafii bakımından vekalet ücretine hükmedilmemesinin kanuna uygun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.