MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 19.12.2015 ve 24.12.2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
1) Mağdurlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Usulüne uygun biçimde duruşma günü tebliğ edildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 237. ve 238. maddeleri uyarınca yöntemine uygun olarak davaya katılma talebinde bulunup katılan sıfatını kazanmayan mağdurlar vekilinin, hükmü temyize hakkı bulunmadığından, mağdurlar vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanığın hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
3) Sanığın iş yeri dokunulmazlığınının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
İddianame ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nm 116/1. maddesinin uygulanması talebiyle kamu davası açılması karşısında, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken aynı Kanun’un 116/2. maddesinin uygulanma ihtimali için sanığa ek savunma hakkı da verilerek, TCK’nın 116/2. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 116/1. maddesi ile yazılı şekilde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.