MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, kasten yaralama, hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan sanık ...’a gerekçeli kararın tebliği için gönderilen ilk tebligat duruşmada bildirdiği son adrese Tebligat Kanununun 21/1 maddesi uyarınca değil, MERNİS adresine 21/2 maddesi uyarınca çıkartıldığından usulsüz tebligat sebebiyle katılan sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek ve katılan sanığın temyiz talebinin kendisi hakkında hırsızlık, kasten yaralama ve hakaret suçları bakımından kurulan hükümlere yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;
1) Katılan sanık ...’ın ve temyize gelmeyen diğer katılan sanık ...’ın ikrar ettikleri üzereotobüs firmasının aynı koltuğu iki ayrı yolcuya satması sebebiyle çıkan tartışma sonrası çalışır vaziyetteki otobüs üzerinde bulunan araç anahtarını olayın kızgınlığı ile alarak yakındaki AVM’ye doğru kaçmaları ve yakalanıp anahtarın alınması şeklinde gerçekleşen eylem de, dosya kapsamı, olayın gelişimi ve seyri birlikte değerlendirildiğinde hırsızlık suçunun unsuru olan yararlanma kastı ile hareket edilmediğinin kabulü gerekeceğinden katılan sanık hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
2) Katılan sanık ...’ın katılan sanık ...’yü kasten yaralaması eyleminde ...’nün adli raporlarında darp cebir izine rastlanılmadığının belirtilmesi ve katılan sanık ...’nün yargılama aşamasında katılan sanık ...’ın kendisini jopla kovaladığını ancak yakalayamadığını ifade etmesi karşısında eylemin teşebbüs aşamasında kalıp kalmayacağı ve araç içerisinde meydana gelen tartışma sonrası kasten yaralamaya teşebbüs eyleminin olduğu kabul edildiğinde katılan sanık hakkında TCK’nın 29.maddesi hükümleri tartışılmadan,
3)Hakaret suçu bakımından katılan sanık ... ile katılan sanıkların karşılıklı birbirlerine hakaret ettiklerinin anlaşılması karşısında, TCK’nın 129/3. maddesi ve CMK’nın 223/4. maddesi uyarınca, katılan sanık ... hakkında hapis cezasına hükmedilmeksizin doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre;
4) Hakaret suçu bakımından, katılan sanık ...’ın katılan sanık ...’e yönelik hakaret ve hırsızlık suçlarını işlediği, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı dikkate alınarak hakaret ve hırsızlık suçları bakımından katılan sanık hakkında uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre katılan sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.