MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
Dairemizin 19/03/2018 tarih ve 2015/9923 Esas 2018/2948 Karar sayılı bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 27/03/2014 tarihli kararda sanığın adli sicil kaydında yer alan İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/213 Esas 2007/12 Karar sayılı mahkumiyet kararı nedeniyle birinci kez mükerrir sayılmasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden belirtilen mahkumiyet kararı nedeniyle ikinci kez mükerrir sayılmasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan hüküm fıkralarından ''ikinci kez mükerrir'' ibaresine ilişkin bölümlerinin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.