MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1. Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,
Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda katılanlarla kavga ettiğini kabul ettiği halde üzerine atılı hırsızlık suçunu kesinlikle işlemediğini, katılanlar ile arkadaş olduğunu beyan etmesi, katılanların olay anında hemen ihbarda bulunmayıp ertesi gün olay yeri olan internet kafede suça sürüklenen çocuk ile birlikte iken olayı bildirmesi ve çalındığı iddia edilen cep telefonuna ait İMEİ numarasına ilişkin alınan TİB kayıtlarında suça konu telefonun katılan ...’in kullandığı, babası Hasan’a ait hat ile suç tarihinden sonra, 2016 yılında kullanılmaya devam edildiğinin anlaşılması karşısında; katılanların aşamalarda çelişki arz eden suç atma niteliğindeki soyut beyanları dışında, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter nitelikte, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 23.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.