MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın, müştekinin yöneticisi olduğu binaya girerek, yanında getirdiği alet yardımıyla, bodrum katındaki binanın ortak kullanım alanında bulunan su sayacını söküp çaldığı olayda; müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında olaydan doğan zararının 150 TL olduğunu belirtmesi sebebiyle olayda 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanına göre miktarı belli olan zararı gidermek isteyen sanığa tevdi mahalli gösterilip, zararı giderme olanağı tanındıktan sonra sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerekirken zarar miktarının tam olarak belli olmadığından bahisle ve müştekinin meşruhatlı davetiyeye rağmen duruşmaya gelmemesi sanık lehine değerlendirilerek hakkında TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanması ve sanık hakkında mükerrirliğe esas alınan ilamda da 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında mükerrirliğe esas alınan ilamda da 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık müdafinin, 02/02/2016 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması isteğinin, 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesi uyarınca tayin olunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi talebini de içerdiği halde, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.