MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın aşamalarda; ...’e ait olup 22/07/2013 günü çalınan ve çalışır vaziyette olmayan suça konu motosikleti, temyiz dışı sanık ...’den 600 TL karşılığında 2014 yılının mayıs ayında satın alıp yaptırdığını, kolluk görevlilerinin başka bir soruşturma kapsamında çalıntı olduğunu tespit ettikleri 11/09/2014 tarihine kadar kullandığını ve suç eşyası olduğunu bilmediğini savunduğu, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hakkında ayrıca yargılama yapılıp mahkumiyet kararı verilmiş olan ...’in de sanığa bahsi geçen bedelle motosikleti sattığını kabul ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın mağdura ait motosikleti suç eşyası olduğunu bilerek satın aldığına ya da kabul ettiğine ilişkin mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden ve atılı suçu işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Kabule göre de;
a) Sanığın 25/11/2015 tarihli duruşmadaki "lehe olan hükümlerin uygulanmasına” ilişkin talebinin, hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasını da kapsadığı halde, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,
b) 18.06.2014 tarihinde kabul edilip 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde hapis cezası ile birlikte hükmedilen ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,
c) Sanığın adli sicil kaydına göre, Anamur Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2009 tarihli ve 2008/175 E., 2009/422 K. sayılı ilamına konu kasten yaralama suçundan verilmiş 1 yıl 3 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Anamur Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2012 tarihli ve 2010/691 E., 2012/24 K. sayılı ilamındaki 1 yıl hapis cezasının tek başına tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde tekerrür hükümleri bakımından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.