MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1.maddesine göre hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının, sanık ... için 24/02/2011, sanık ... için 06.12.2011 olan sorgu tarihlerinden, 27.12.2019 olan mahkumiyetlerine ilişkin karar tarihine kadar gerçekleşmiş olması nedeniyle, davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken kovuşturmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,
2- Sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;
Dosya kapsamından, sanıklardan ...’ın soruşturma safhasında alınan savunmasına göre, sanıkların hırsızlık suçunu saat 02.00 sıralarında işlediğinin ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 04.49'da sona erdiği, bu suretle atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunda TCK’nın 143. maddesi ile artırım yapılması gerektiğinin, keza iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunda TCK’nın 116/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından, yine sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak belirlenen 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırım yapılırken 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 tarihli ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, yukarıda eleştiri konusu yapılan ve sanığın gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının sanığın lehine olması nedeniyle, bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının “iş yeri dokunulmazlığını bozma” yerine “konut dokunulmazlığını bozma” olarak, hüküm kısmında uygulama maddesinin 116/2 yerine 116/1 olarak yine sanık ...’ın hakkında uygulanan tekerrüre esas ilamda Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2007/153 E, 2009/96K sayılı ilamının yerine Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahklemesi’nin 2007/153E, 2009/96K sayılı ilamının yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 30.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.