MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
22/04/1995 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun, ihbara konu 5237 sayılı TCK’nın 86/2, 86/3-e maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçunu işlediği 04/11/2014 tarihinde 18 yaşından büyük olması nedeniyle suçun uzlaşma kapsamında bulunmadığı belirterek yapılan incelemede;
1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan, Dairemizin 06/11/2019 tarihli ilamı ile temyiz isteminin reddine dair 02/12/2015 gün ve 2015/323 E., 2015/576 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanmasına karar verildiği halde, 13/02/2020 tarihinde aynı suçtan yeniden mahkumiyet hükmü kurulması hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin yollaması ile CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Dairemizin 06/11/2019 tarihli, 2019/13483 E., 2019/17162 K. sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmaması nedeniyle bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulduğu, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının 06/01/2020 tarihli yazısı ile "Suç tarihinin üzerinden 10 yıl geçtiği ve suça sürüklenen çocuğun reşit olduğu tespit edildiğinden Çocuk Koruma Kanunu'nun 3. maddesi gereğince 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle sosyal inceleme raporu düzenlenemediğinin" belirtildiği, bu nedenle mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadığı ancak rapor almama gerekçesinin kararda gösterilmediğinin anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına îlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 16/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.