MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet, beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-Sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... yönünden uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık ...'ın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, suça konu eşyaların sanık ...'un kız kardeşi olan ve hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat kararı verilen ...'ın konutunda bulunduğu, ...'ın aşamalarda alınan ifadelerinde suça konu eşyaları sanık ...'un tek başına emaneten bıraktığını beyan ettiği, her ne kadar aynı gün farklı dosya müştekisine yönelik sanıkların birlikte hırsızlık eylemini gerçekleştirdikleri somut delillerle tespit edilmişse de dosya müştekisine yönelik hırsızlık eyleminin sanıkların birlikte hareket ettiklerine ilişkin sanık ...'un aşamalarda değişen suç atma niteliğinde kalan soyut beyanı dışında sanığın savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, yüklenen suçtan mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, kesin ve somut kanıt bulunmadığı gözetilmeden, sanık ...'nın beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyet hükümlerinin kurulması,
2- Müştekinin soruşturma evresinde alınan ifadesinde işte kullandığı malzemelerini bıraktığı depoyu 27/10/2014 tarihinde saat 17:00 sularında malzemelerini bırakarak kilitleyerek ayrıldığını ertesi gün saat 08:00 de ise kapının açılaral malzemelerinin çalındığını anladığı, sanıkların suç tarihinde başka dosyanın müştekisinin iş yerinden saat 02:10 sularında hırsızlık yaptıklarının tespit edildiği, sanık ...'un aşamalarda alınan savunmalarında gece vakti diğer sanıkla buluştuklarını beyan ettiği ancak müşteki ...'ın iş yerinden hangi saat diliminde hırsızlık yaptığına ilişkin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık bir şekilde belirlenmediğinin anlaşılması karşısında sanık ...'tan müştekinin işyerinden hangi saat aralığında hırsızlık yaptığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
3-28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca ...''a zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, Sanık ... müdafinini, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 29/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.