MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-d, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2- Müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, 20/06/2015 günü saat 19.00 sıralarında aracı park ettiğini, 21/06/2015 günü saat 00.30 sıralarında aracın çalındığını farkettiğini beyan ettiği, sanığın savunmalarında aracı gece vakti çaldığını beyan etmekle birlikte suç saatine ilişkin bir beyanın olmadığı, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde, güneşin batış saatinin 20.25 olduğu, gece vaktinin saat 21.25'te başladığının anlaşılması karşısında, öncelikle sanıktan aracı çaldığı saatin sorulması, sanık tarafından suç saatinin bildirilmesi halinde sonucuna göre TCK’nın 143/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi, sanığın suç saati hususunda herhangi bir beyanda bulunmaması halinde ise şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun gündüz vakti işlendiğinin kabulünün gerektiği gözetilmeden, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.