İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: İstinaf isteminin esastan reddi, temyiz isteminin reddi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf isteminin esastan reddine ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.11.2016 gün ve 2016/950 Esas, 2016/436 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle yargılanan sanığa, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanmasına gerek olmadığına karar verildiği de gözetilerek, tebliğnamede bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenleme de gözetilerek, sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,
2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın temyiz isteminin reddine dair....Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince verilen 26/02/2020 tarih ve 2018/4411 E. - 2020/226 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın ONANMASINA, 03/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.