MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar tarihinde cezaevinde bulunan ve SEGBİS aracılığı ile hazır edilen sanığın yüzüne karşı tefhim edilen 05.03.2020 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı CMK’nın 263. maddesine göre sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi ve temyiz süresinin tefhimden itibaren işleyeceğinin belirtilmesi yerine tefhim veya tebliğden itibaren 7 gün içinde kararın temyiz edilebileceğinin yazılması suretiyle sanığın yanıltılması nedeniyle sanık tarafından yapılan 16.03.2020 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Oluşa, dosya içeriğine, sanığın savunması ile katılanın beyanlarına ve bilhassa Dairemizin 25/06/2018 tarihli ve 2016/2293 Esas – 2018/7971 Karar sayılı bozma ilamı üzerine yapılan yargılamada bilirkişi tarafından dosyaya sunulan olay yeri fotoğraflarına göre, sanığın Antalya Atatürk Devlet Hastanesi bahçesinde bulunan kantin önünde katılanın cep telefonunu çalmak biçimindeki eyleminin, kamu kurumu binasının eklentisi olan bahçesinde gerçekleştirilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 20/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.