MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Mahkemesince bozma kararı öncesi, sanık hakkında 04.10.2013 ve 22.10.2013 tarihlerinde katılan Vakkorama Radyo Verici Merkezi'ne yönelik gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle hırsızlık suçundan 2 kez 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan da iki kez 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık ve katılanın aleyhe temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza dairesinin 05/11/2019 tarih 2019/10001 Esas 2019/13814 Karar sayılı kararının 2 numaralı bendi uyarınca sanığın 04/10/2013 ve 22/10/2013 tarihlerinde Vakkorama Radyo Verici merkezine yönelik gerçekleştirmiş olduğu hırsızlık ve mala zarar verme suçlarında, her iki suç tarihi arasında hukuki kesinti oluşturabilecek bir iddianame düzenlenmediği bu nedenle sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin bozma kararı verildiği, bozma sonrası kurulan hükümde her iki suç için de TCK'nın 43. maddesinin uygulandığı, ancak ilk karara göre bozma sonrası hükmedilen netice cezaların her iki suç bakımından da lehe olduğu gözetilmeksizin, hırsızlık suçundan, CMK 326/ son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözönüne alınarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan da CMK 326/ son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözönüne alınarak 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.