MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığı
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1) Hırsızlık eyleminin kamu kurum ve kuruluşlarına ait bina niteliğindeki Çitos Lisesi içerisinde bulunan soyunma odasında meydana geldiği, suç tarihi itibarıyla TCK'nın 142. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde düzenlenen "Kamu kurum ve kuruluşlarında veya ibadete ayrılmış yerlerde bulunan ya da kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya hakkında" ve 2. fıkrasının (h) bendinde düzenlenen "Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında" olmak üzere hırsızlık suçunun iki farklı nitelikli halini ihlal eden suça sürüklenen çocuğun, suçun daha ağır cezayı içeren nitelikli hali olan TCK'nun 142. maddesinin 2. fıkrasının (h) bendi uyarınca cezalandırılması gerekmesine ve suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/2-h maddesi kapsamında kalmasına rağmen, aynı Yasa'nın 142/1-a maddesinden hüküm kurulması,
2) Katılanın yargılama aşamasında alınan beyanlarında, suça sürüklenen çocuğun annesinin kendisine 660 TL ödeme yaptığını ve zararının giderildiğini söylemesine rağmen bahse konu ödemenin ne zaman yapıldığı katılandan sorulmadan ve TCK’nın 168/1-2 maddelerinin uygulanma olanağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
3) Dosya içerisinde yer alan dava konusu telefona ait 07/07/2014 tarihli faturanın incelenmesinde telefonun bedelinin 720 TL olarak belirtildiği, katılanın telefonun değerini yaklaşık 500 TL olarak söylediği anlaşılmakla, çalınan malın değerinin az olduğunun kabulü mümkün olmamasına rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında hatalı şekilde TCK’nın 145.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
4) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmama gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
5) Suç tarihinde 18 yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuğun gerekçeli kararda sanık olarak yazılması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 16/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.