MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ...’ın yokluğunda verilen gerekçeli kararın 01/09/2014 tarihinde bizzat kendisine tebliğ edildiği, yasal temyiz süresinden sonra 11/12/2014 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, mahkemesince sanığın temyiz talebine ilişkin 31/12/2014 tarihli ek karar ile süreden reddine dair karar verildiği ve bu ek kararın cezaevi aracılığı ile 09/01/2015 tarihinde tebliğ edildiği fakat yapılan tebliğin okumak ve anlatılmak suretiyle yapılmaması nedeniyle, usulüne uygun tebligat bulunmadığı ve sanığın ek karara yönelik temyiz talebinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; 31/12/2014 tarihli ek kararın mahkemesince sanık ...’a usulüne uygun olarak tebliğ edildikten sonra temyiz talebinde bulunması halinde, temyiz dilekçesi eklenerek sanık ... yönünden ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 07/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.