MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mala zarar verme, hakaret, tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında, katılan sanık ...’a yönelik olarak hakaret suçundan verilen 27/02/2014 tarihli ve 2013/480 E., 2014/125 K. sayılı beraat kararına yönelik bir temyiz istemi bulunmadığı, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18/03/2019 tarihli, 2017/4998 E., 2019/3752 K. sayılı ilamında da bu suçtan verilen karara yönelik temyiz incelemesi yapılmadığının anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında hakaret suçundan yeniden verilen beraat kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Bozma üzerine alınan 03/05/2019 tarihli uzlaştırma raporu, ekinde yer alan uzlaşma teklif formu ve 29/04/2019 tarihli tutanaktan, mala zarar verme, hakaret ve tehdit suçlarından uzlaştırma işlemi yapıldığı, katılan sanık ...’nın, dava dosyasına konu tüm suçlar bakımından uzlaşmayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.