MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet, temyiz talebinin reddi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen kararın, bilinen en son adresi ile aynı olan MERNİS adresine doğrudan “MERNİS ADRESİ” ibaresi ile tebliğe çıkartıldığı ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğ işleminin usule aykırı olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin kabulü ile yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz olduğu belirlenerek temyiz isteminin reddine dair 30/12/2015 gün ve 2014/241 Esas, 2015/9 Karar sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
22/08/2013 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2013 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.