MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yerel mahkemenin belirttiği gerekçe yeterli görülmekle, tebliğnamede bu hususta hükmün gerekçesizlik nedeni ile bozulmasını isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Antalya 15. Asliye Mahkemesinin 20/02/2013 tarihli 2013/64 E 2013/125 K sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın 01/03/2013 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içinde sanığın 12/08/2014 tarihinde ‘‘Hırsızlık’ suçunu işlediği ve bu suçtan yapılan kovuşturma sonucunda Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2015 tarihli 2014/626 Esas ve 2015/314 Karar sayılı kararıyla TCK’nun 141/1, 62 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için ihbarda bulunulması sonucu önceki hükmün açıklandığı anlaşılmakla, hükmün açıklanmasına esas alınan mahkumiyetin karar tarihinden sonra CMK'nun 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaştırma kapsamına alındığı ve UYAP’tan alınan bilgiye göre uzlaşma işlemleri yapılarak düşme kararı verildiği ancak sanığın güncel adli sicil kaydının incelenmesinde deneme süresi içinde 25/03/2015 tarihinde işlediği TCK’nun 191/1-4 maddesi delaletiyle TCK’nun 191/1 maddesine uyan suça istinaden Antalya 16.Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2018 tarihli 2017/826 Esas ve 2018/314 Karar sayılı 30/12/2019 tarihinde kesinleşen ilamı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğundan, hükmün açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükmün açıklanmış olması sonuca etkili görülmeyerek yapılan incelemede;
11/01/2013 tarihli değer tespit ve teslim tutanağına göre suça konu teybin 70,00- TL olduğunun tespiti karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nun 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.