Hırsızlık suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h maddesi uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2018 tarihli ve 2017/1354 Esas ve 2018/907 Karar sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 31/12/2019 gün ve 19100-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/01/2020 gün ve 2020/3077 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Bina içerisinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi gereğince 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2018 tarihli ve 2017/1354 esas, 2018/907 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, sanığın 17/03/2012 tarihinde müştekinin işyeri olarak kullandığı gıda deposunun dış kapısını zorlamak suretiyle içeri girerek anılan depoda bulunan 1 adet dizüstü bilgisayarı, 180 tane zeytin tenekesini, 20 çuval pirinci, 500 kilo balı, 500 kilo pekmezi, 20 koli yumurtayı ve 27 adet on kiloluk tereyağını alıp işyerinden ayrıldığı olay nedeniyle, mahkemesince sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi uyarınca temel cezanın teşdiden 7 yıl olarak belirlenmesi suretiyle mahkumiyetine karar verilmiş ise de, suç tarihinde eylemin yürürlükte olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesindeki düzenlemeye girdiği ve bu madde uyarınca ceza miktarının “İki yıldan beş yıla kadar hapis” olarak belirlendiği, suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile ceza miktarının “Beş yıldan on yıla kadar hapis” olarak değiştirildiği, ancak suç tarihinin 17/03/2012 olması karşısında aleyhe kanun değişikliğinin sanık hakkında uygulanamayacağı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesinde yer alan “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık lehine olarak değişiklik öncesi ceza miktarı göz önüne alınarak hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, sanığın 17/03/2012 tarihinde müştekinin işyeri olarak kullandığı gıda deposunun dış kapısını zorlamak suretiyle içeri girerek anılan depoda bulunan 1 adet dizüstü bilgisayarı, 180 tane zeytin tenekesini, 20 çuval pirinci, 500 kilo balı, 500 kilo pekmezi, 20 koli yumurtayı ve 27 adet on kiloluk tereyağını alıp işyerinden ayrıldığı olay nedeniyle, mahkemesince sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi uyarınca temel cezanın teşdiden 7 yıl olarak belirlenmesi suretiyle mahkumiyetine karar verilmiş ise de, suç tarihinde eylemin yürürlükte olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesindeki düzenlemeye girdiği ve bu madde uyarınca ceza miktarının “İki yıldan beş yıla kadar hapis” olarak belirlendiği, suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile ceza miktarının “Beş yıldan on yıla kadar hapis” olarak değiştirildiği, ancak suç tarihinin 17/03/2012 olması karşısında aleyhe kanun değişikliğinin sanık hakkında uygulanamayacağı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesinde yer alan “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık lehine olarak değişiklik öncesi ceza miktarı göz önüne alınarak hüküm kurulmasının gerekmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (KÜÇÜKÇEKMECE) 14. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 03/10/2018 tarihli ve 2017/1354 Esas, 2018/907 sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık ... hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesine, infazın bu ceza miktarı üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 03/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.