Mala zarar verme ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 ve 171/1-a maddeleri gereğince 4 ay ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2019 tarihli ve 2017/287 esas, 2019/84 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 05/05/2020 gün ve 5509-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2020 gün ve 2020/46670 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Mala zarar verme ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 ve 171/1-a maddeleri gereğince 4 ay ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2019 tarihli ve 2017/287 esas, 2019/84 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
1) Dosya kapsamına göre, sanığın uyuşturucu satacağı sırada yanında bulunması teklifini reddeden müştekinin giriş kattaki evinin açık olan penceresine yaklaşarak perdeyi kendisine çekmek suretiyle tutuşturduğu, yanan parçaların düştüğü halıyı da yaktığı anlaşılan olayda, Mahkemesince adı geçen sanığın perdeyi çekerken perde ve halının yanısıra kornişe de zarar verdiği kabul edilerek, mala zarar vermek suçundan dolayı 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra, söz konusu eyleme ilişkin bu defa yangın çıkartmak suretiyle genel güvenliği kasten tehlikeye düşürdüğü gerekçesiyle anılan Kanun'un 171/1-a maddesi ile de cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, anılan Kanun'un 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereği, sanığın yalnızca anılan Kanun'un 152/2-a maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren yakarak mala zarar verme suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde iki ayrı mahkûmiyet kararı verilmesinde,
2) Kabule göre de, sanık hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokulması suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 170/1-a maddesi uyarınca ceza verilmesi yerine, taksirle genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçunu
düzenleyen aynı Kanun'un 171/1-a maddesi gereğince hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, sanığın uyuşturucu satacağı sırada yanında bulunması teklifini reddeden müştekinin giriş kattaki evinin açık olan penceresine yaklaşarak perdeyi kendisine çekmek suretiyle tutuşturduğu, yanan parçaların düştüğü halıyı da yaktığı, bu şekilde halı, perde ve kornişin zarar gördüğü olayda, mahkemesince mala zarar vermek suçundan dolayı 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra, söz konusu eyleme ilişkin bu defa yangın çıkartmak suretiyle genel güvenliği kasten tehlikeye sokulması suçundan anılan Kanun'un 171/1-a (Mahkemece yazım yanlışı yapıldığı aslında TCK’nın 170/1-a maddesinden hüküm kurulduğu anlaşılmakla) maddesi ile de cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, anılan Kanun'un 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereği, sanığın yalnızca anılan Kanun'un 152/2-a maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren yakarak mala zarar verme suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde iki ayrı suçtan mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle sanık hakkında ....Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 14.02.2019 tarihli, 2017/287 esas ve 2019/84 karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme ve aynı Kanunun 170/1-a maddesinde düzenlenen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçları yerine aynı Kanunun 151. maddesi uyarınca belirlenen 4 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 152/2-a. maddesi uyarınca bir kat arttırım yapılarak 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu ceza miktarı üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 08/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.