MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkûmiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'na yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
1-Sanık ...'in katılan ...'a ait aracı çaldığına yönelik ikrarı ve aracın kapısını suça sürüklenen çocuk ...'de bulunan anahtarla açtıklarına dair beyanı karşısında katılandan aracın kapılarının kilitli olup olmadığı sorulduktan sonra eyleminin TCK'nın 141/1, 142/1-b ya da 142/2-d maddelerinden hangisine uyacağı tespit edilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Suça sürüklenen çocuk ...'in katılan ...'ın aracını çalmadığına dair inkara yönelik savunması karşısında suça sürüklenen çocuğun eylemi gerçekleştirdiğine dair somut delillerin nelerden ibaret olduğu gerekçeli kararda gösterilmeden mahkumiyetine karar verilmesi, kabule göre de katılandan aracın kapılarının kilitli olup olmadığı sorulduktan sonra eyleminin TCK'nın 141/1 ya da 142/1-b maddelerinden hangisine uyacağı tespit edilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
3-Sanık ...'in katılan ...'e ait aracı çalmadığına dair inkara yönelik savunması karşısında; fezlekede belirtilen ve katılana ait araçtan çalınan bir kısım eşyaların yargılaması ayrı bir dosya üzerinden yapılan sanığın çaldığı iddia edilen Tuncay Tunç'a ait araçtan çıktığı iddiası karşısında ilgili dosya dosya arasına alınarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, kabule göre de katılanın aracının sol ön kapısının tornavida ile zorlanarak açıldığına dair tespit karşısında sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,
4-Suça sürüklenen çocuk ...'in katılan ...'ün aracını çalmadığına dair inkara yönelik savunması karşısında suça sürüklenen çocuğun eylemi gerçekleştirdiğine dair somut delillerin nelerden ibaret olduğu gerekçeli kararda gösterilmeden mahkumiyetine karar verilmesi, kabule göre de katılanın aracının sol ön kapısının tornavida ile zorlanarak açıldığına dair tespit karşısında suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 20.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.