MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 12.09.2019 tarih ve 2019/8181 Esas, 2019/10517 karar sayılı bozma ilamına uyma kararı verilerek, bozma sonrası yapılan yargılamada, tensip zaptı ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığı'na birleştirme talepli suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesine rağmen, sanık hakkında hırsızlık suçundan dava açılması beklenmeksizin mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de;
1-Suç tarihi itibarıyla, TCK’nın 142/1-c maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin hapis cezasının alt sınırının 2 yıl olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini,
2-Sanık hakkında 17. Ceza Dairesi’nin 12/09/2019 tarihli bozma kararından önce kurulan ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 11/03/2013 tarihli ilk hükümde hükmolunan 5 ay hapis ve 80 TL. adli para cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine verilen kararda hırsızlık suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,
3-Tekerrüre esas alınan Bakırköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/62 Esas, 2011/192 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 10 ay hapis cezasının, suç tarihinden sonra 10/05/2011 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması nedeniyle TCK'nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
4-Kısa kararda tekerrüre esas alınan ilam belirtilmediği halde, gerekçeli kararda tekerrüre esas alınan ilamın belirtilmesi suretiyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.