MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık ... hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanıkların suç konusu kredi kartlarını birden fazla kez kullanması sebebiyle 5237 sayılı TCK’nın 245/1 maddesi uyarınca hükmolunan cezadan aynı Yasanın 43. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan, Sanık ... hakkında hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
1-Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/301204 sayılı tebliğnamesinde sanık ...’ın 03/07/2015 tarihli temyiz talebine yönelik görüş bildirilmemişse de, elektronik ortamda UYAP - MERNİS’ten alınan 24.10.2020 tarihli nüfus kayıt örneğinde, sanığın hükümden sonra 19.03.2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Katılanın restoranda oturduğu esnada koltuğun arkasına asmış olduğu çantasının içerisindeki cüzdanın çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK’nın suç tarihinde yürürlükte bulunan 142/1-b maddesinde düzenlenen suça uyduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde aynı Yasanın 142/2-b maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü tesis edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.