MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I)Sanıklar ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemelerinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanıkların temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II)Sanıklar ..., ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ve sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemelerinde;
Sanık ... hakkında kurulan hükümlerde 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddesindeki düzenleme karşısında; sanık ...’nin adli sicil kaydında yer alan İzmir (Kapatılan) 16. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/973 Esas ve 2012/234 Karar sayılı ilamına konu, TCK'nun 191/1. maddesi uyarınca kullanmak için uyarıcı madde kabul etmek ve bulundurmak suçundan aldığı mahkumiyet hükmü yönünden; uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanık hakkında ilgili ilamın tekerrüre esas alınıp alınamayacağı hususu ve sanıklar hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nun 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.