MAHKEMESİ:Asliyeezaahkemesi
SUÇ:ırsızlık
HÜKÜM:ahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile TCK'nın 53.maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Ancak;
Müştekinin ve sanıkların savunmalarından, evin kiralama kontratı imzalanmamış olmasına rağmen, tarafların evi kiralama konusunda anlaştıkları ve katılanın sanıklara evin anahtarını 28/01/2014 tarihinde verdiği, katılanın kira kontratı yapmak üzere 16/02/2014 tarihinde sanıkları aradığında ulaşamadığı ve evindeki malzemelerin çalınmış olduğunu fark ettiği eylemde evin zilyetliğinin sanıklara kullanılmak üzere devredildiği ve sanıklardan ...'nin beyanına göre evde bir hafta kaldıktan sonra ayrıldığı dolayısıyla evi bir müddet kullandıktan sonra sanıkların zilyetliğin amacı dışında tasarrufta bulundukları anlaşılan olayda; sanıkların eyleminin, TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen ve uzlaşma kapsamında olan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek sanıklara TCK'nın 142/1-b. maddesi kapsamındaki hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.