MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Müşteki ...'ın yargılama aşamasında alınan beyanında davaya katılmak istemediğini söylemesine ve katılma kararı verilmemesine rağmen gerekçeli kararda katılan olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.
1)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28/02/2017 tarih ve 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Kararında da kabul edildiği üzere, sanığın hırsızlık eylemini Serdivan Anadolu Lisesi Binası içerisinden gerçekleştirdiği anlaşılmakla; suç tarihi itibarıyla suçun TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması,
2)29/01/2015 tarihli olay, yakalama, görüntü inceleme, muhafaza altına alma ve teslim tutanağında sanık yakalandığında çaldığı malzemeyi ismini bilmediği bir bilgisayar tamircisine emaneten bıraktığını söyleyerek kolluk görevlilerine dükkanın bulunduğu sokağı ve iş yerini gösterdiği, iş yeri çalışanına ulaşılarak çalınan malzemenin bulunarak polislere teslim edildiği anlaşıldığından sanık hakkında mahkemece TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmaması,
3)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar vedeğer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.
Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.
Somut olayda ise; sanığın çaldığı müzik dinleme cihazının değerinin araştırılmadığı ve malzemenin sahibinin tespit edilmediği ve değeri sorulmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkın gözetilmesine, 15/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.