MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık ... hakkında temyiz incelemesine konu kasten yaralama suçundan Samandağ (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 29.05.2012 tarihli ve 2011/276 E., 2012/521 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 86/2, 62, 52. maddeleri gereğince doğrudan 2000,00 TL adli para cezası verildiği, bu kararın temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 18.06.2014 tarihli ve 2013/9070 E., 2014/22154 K. sayılı kararı ile reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, mahkemece mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyip, mahkûmiyet hükümleri kurulması nedeniyle kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür.
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanık ...’nin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Sanık ... hakkında nitelikli mala zarar verme ve katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a- Katılan sanık ...’in 19.10.2011 tarihli oturumda pazarda sattığı sebze fidelerinin kasten kırıldığını beyan etmesine karşın, 25.02.2011 tarihli kolluk ifadesinde sebze fidelerinin kavga esnasında yere düşüp, kırıldığını beyan etmesi, dosya arasında bulunan CD içeriğinden de suça konu sebze fidelerinin kavga esnasında yere düştüğünün anlaşılması karşısında, katılan sanık ...’nin eylemini taksirle gerçekleştirdiği anlaşıldığından ve nitelikli mala zarar verme suçunun da taksirle işlenmesi mümkün olmadığından sanık ...’nin atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
b- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanık ...’in eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
c- Kabule göre de;
Katılan sanık ...’in zarar gören sebze fidelerinin dikili ağaç, fidan ya da bağ çubuğu olmadığı anlaşıldığından katılan sanık ... hakkında TCK’nın 151/1.maddesinde yer alan ve 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaşmaya tabi olan mala zarar verme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine aynı Kanun’un 152/1-c maddesinde yer alan nitelikli mala zarar verme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.