MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Suçta kullanılan taşı katılanlar ... ve ...’ın birlikte ikamet ettikleri evin salon penceresine atan sanığın eylemi sonucunda, camın kırılmasına ve içeri düşen taşın salonda bulunan katılan ...’ın elinin bileğine isabet ederek katılan ...’in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu somut olayda, sanığın katılanların evine taş atması eyleminin tek fiil olduğu ve bu suretle, tek olan eylem sonucunda hem katılanlara karşı mala zarar verme suçunun, hem de katılan ...’a karşı kasten yaralama suçunun meydana geldiği sabit olup, bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren sanık hakkında, Ceza Genel Kurulunun 13.03.2018 tarihli 2016/20-42 E 2018/85 K, 16.09.2014 tarihli 2013/9-431 E 2014/377 K sayılı kararlarında ifade edildiği gibi, 5237 sayılı TCK’nın 44. maddesinin uygulanması ve meydana gelen suçlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan ceza tayini gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde hükümler kurulması,
2) Sanık müdafinin 27.11.2014 tarihli duruşmada, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını istemesi karşısında, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş bu sebeplerden dolayı hükümlerin isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.