MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Yaralama, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın, katılanın yüzüne yumruk atması sonucu katılanın yaralanmasının yanında gözünde bulunan gözlüğünün kırılması eylemlerinin TCK’nin 86/2, 86/3-c-son ve 151/1. maddelerinde düzenlenen yaralama ve mala zarar verme suçlarını oluşturacağı, ancak aynı yasanın 44. maddesindeki düzenleme uyarınca sanığın sadece en ağır cezayı gerektiren mala zarar verme suçundan dolayı cezalandırılmalarıyla yetinilmesinin gerektiği gözetilmeden, yaralama suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,
2- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Sakarya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 13/06/2014 tarihli 2013/522 Esas, 2014/616 karar sayılı ilamı ile TCK'nın 86/2. maddesi kapsamındaki yaralama suçu yönünden verilen 3.000,00 TL adli para cezasının kesin nitelikte olduğu, bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı ve yine adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas nitelikte sabıkasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.