MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kamu malına zarar verme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...’un yokluğunda verilen kararın, bilinen en son adresi ile aynı olan MERNİS adresine doğrudan “MERNİS ADRESİ” ibaresi ile tebliğe çıkartıldığı ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğ işleminin usule aykırı olduğu anlaşıldığından 12/06/2015 tarihli temyiz isteminin kabulü ile temyiz isteminin reddine dair 15/06/2015 tarihli karar kaldırılarak; bununla birlikte sanık ...’un 13/02/2017 tarihli dilekçesi ile de eski hale getirme talebinde bulunduğu, 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca söz konusu talebi inceleme yetkisi, Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğundan bu konuda mahkemece verilen 13/02/2017 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 19.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.