MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Basit yaralama, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, müştekiyi 5237 sayılı TCK’nın 6/1-f, maddesi uyarınca silahtan sayılan taş ile yaraladığı olayda, sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde TCK’nın 86/2. maddesi uyarınca belirlenen temel cezada aynı Kanun'un 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini ve adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.