MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanıkların üzerlerine atılı suçu aşamalarda kabul etmedikleri anlaşılmakla; olayın tek görgü tanığı olan ve soruşturma evresinde bilgisine başvurulan ...’un tanık sıfatıyla beyanının alınmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi suretiyle CMK’nın 210. maddesine aykırı davranılması,
2-Tanık ...’un tanık sıfatıyla beyanının alınması sonrasında sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin anlaşılması halinde suç tarihinde TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı, ancak hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, CMK’nın 253/3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, mala zarar verme suçundan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,24.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy