MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın son bildirdiği adrese MERNİS şerhi olmadan tebliğ edilmesi gerektiği halde, son bildirdiği adresten farklı bir adres olan MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre 20.10.2015 tarihinde usulsüz olarak tebliğ edildiği ve sanığın öğrenme üzerine verdiği 28.10.2015 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1- Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanıkların temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gece vakti sayılan 23.00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK’nın 116/4. maddesi yerine 116/1. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy