MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın 10.12.2015 tarihli temyiz talebi üzerine, mahkemesince mala zarar verme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile 15.12.2015 tarihli ek karar ile sanığın temyiz talebinin reddine dair karar verildiği, ek kararın sanığa 25.12.2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın ek kararı temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında, bu hususta tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy