MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hüküm yönünden uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Dairemizin 12.02.2019 tarihli bozma ilamında da belirtildiği üzere, müştekinin 26.05.2014 tarihli Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesindeki talimat duruşmasında, “sanığın, soruşturma aşamasında tüm zararı karşıladığını beyan ettiğinin” anlaşılması karşısında, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 168/1 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
2) 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, adli sicil kaydına göre engel mahkûmiyeti bulunmayıp, zararı gideren, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasını kabul eden, kişiliği olumlu olarak değerlendirilip hakkında 5237 sayılı TCK’nın 51 ve 62 maddeleri uygulanan sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği gerekçesiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3) Sanığın bozma sonrası 11.06.2019 tarihli duruşmada hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını istemesi karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 09.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy