MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen 28.11.2013 tarihli kararın, sanığa tebliğ edilmediği, Yargıtay 2. C.D.'nin 29.02.2016 gün 2014/37679 E.- 2016/3316 K. sayılı ilamında, sanık hakkında bir değerlendirme yapılmadığı halde mahkemece, hatalı olarak sanık ... hakkında verilen 28.11.2013 tarihli mahkumiyet kararının kesinleştirildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın, 06.07.2020 tarihli temyiz isteminin, öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesindeki suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık dava zamanaşımının, suç tarihi olan 19.09.2008 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy