Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2019 tarihli ve 2018/277 Esas, 2019/504 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 31/08/2020 gün ve 7941-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/10/2020 gün ve 2020/81625 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2019 tarihli ve 2018/277 Esas, 2019/504 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, her ne kadar sanık hakkında; şahsi ve sosyal durumu, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak takdiren ceza tayin edildiği belirtilerek, temel ceza olarak suç tarihi itibariyle sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki alt ve üst sınır içerisinde bulunan 3 yıl hapis cezası belirlenmiş ise de; sanığın cezalandırılmasına konu eylemin suç tarihinin 14/04/2013 olduğu, fiilin işlendiği tarihte yürürlükte olan Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e maddesinde bu eylem için öngörülen cezanın alt sınırının 2 yıl hapis cezası olması karşısında, suç tarihinden sonra 6545 sayılı Kanun ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e maddesi uyarınca eylem için öngörülen alt sınır olan 3 yıl temel ceza belirlenerek, sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, her ne kadar sanık hakkında; suç konusunun önem ve değeri, suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın miktarı ve failin amacı dikkate alınarak takdiren ve tercihen alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtilerek, temel ceza olarak suç tarihi itibarıyla sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki alt ve üst sınır içerisinde bulunan 3 yıl
hapis cezası belirlenmiş ise de; sanığın cezalandırılmasına konu eylemin suç tarihinin 14/04/2013 olduğu, fiilin işlendiği tarihte yürürlükte olan Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e maddesinde bu eylem için öngörülen cezanın alt sınırının 2 yıl hapis cezası olması karşısında, suç tarihinden sonra 6545 sayılı Kanun ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e maddesi uyarınca eylem için öngörülen alt sınır olan 3 yıl temel ceza belirlenerek, sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (KAHRAMANMARAŞ) 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 16.05.2019 tarihli ve 2018/277 Esas, 2019/504 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında yapılan indirim yapılarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu ceza miktarı üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 02/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy