MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligatın sanığın bilinen son adresinde tanınmaması nedeniyle iade gelmesi üzerine sanığın MERNİS adresi araştırılmadan ve daha önce usulüne uygun bir tebliğ yapılmamış olan bilinen son adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre gerekçeli kararın tebliğinin yapılması ve de daha sonra sanığın cezaevinden tahliye olur iken bildirmiş olduğu adrese yapılan tebligat usulsüz olduğundan, sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine verildiği ve buna göre temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kars(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 08/05/2008 tarihli ve 2007/495 Esas - 2008/650 Karar sayılı kararıyla 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan verilen 6 ay hapis ve 450 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü tekerrüre esas olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; hükmün gerekçe bölümünde ve kısa kararda katılanın iş yeri önünde duran bir ton civarındaki kalıp çeliğin çalınması şeklindeki eylemin TCK’nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu belirtildiği halde uygulama maddesinin TCK’nın 142/1-e yerine 142/1-b maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş; TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
Katılanın, soruşturma aşamasında verdiği 04/02/2012 tarihli ifadesinde iş yerini 03/02/2012 tarihinde saat 19:00 sıralarında kapattığını, ertesi gün saat 08:30’da iş yerine geldiğinde hırsızlığı fark ettiğini beyan etmesi, 07/05/2012 tarihli duruşmada da “Ben olayı görmedim olayı gören yaşlı bir komşumuz varmış. O durumu söyledi biz de daha sonra kamera kayıtlarını izledik. Olay sabahleyin 07:00-08:00 sıralarında gerçekleştirilmiştir.” şeklindeki beyanı ile dosya içerisinde yer alan, İstanbul Emniyet Müdürlüğünün Radyo-TV ve Foto Film Şube Müdürlüğünce düzenlenen 2012/1328 uzmanlık no’lu inceleme raporu ekinde yer alan görüntü çıktılarında sanığın olay yerinde görüldüğü andaki kamera saatinin güncel olup olmadığı belirtilmemekle birlikte 08.10 olması karşısında; atılı hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy