MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
1- Sanığın, katılanın eşi Nigar Özdemir'den yakıt ödemesi için aldığı kredi kartını şahsi amaçla kullanıp alışveriş yapmak ve nakit para çekmekten ibaret eyleminin TCK'nın 245/1. maddesi kapsamındaki kredi kartının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu kapsamda mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yanlış vasıflandırma ile yasal unsurları oluşmayan TCK.142/2-e maddesi kapsamında mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Sanığın kredi kartını 14-21 Nisan tarihleri arasında birden fazla kez kullandığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 43.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Kabule göre de; herhangi bir gerekçe belirtmeden alt sınırdan ayrılmak suretiyle ceza verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 18.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy