MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, yokluğunda verilen kararın bilinen son adresine tebliğ edildiği 02/11/2004 tarihinde Çanakkale E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu, bu nedenle tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında; sanığın 12.03.2020 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Müştekinin kilitlemek suretiyle park halinde bıraktığı otomobili sanığın düz kontak yaparak çalması şeklindeki eyleminin 765 sayılı Kanun'un 491/2 maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesine uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK'nın 491/2 maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve mahkumiyet kararının verildiği 30.09.2004 gününden inceleme tarihine kadar aynı Kanun'un 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık sürenin geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan,
1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMUK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy