MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması, yine sanığın ceza infaz kurumunda bulunması halinde ise sanık hakkında verilen kararın tebliğinin, cezaevi adresinde bizzat kendisine CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olarak tebliğ edilmesi gerekmektektedir.
İncelenen dosyada; 30.04.2020 tarihli ek kararın suça sürüklenen çocuğun bildirdiği "..." adresine gönderilmesi ve iade gelmesi halinde belirtilen usulün izlenmesi gerekirken sanığın bildirmediği adres olan "Büyükdere Mah. Kıralı Sokak No: 22/1 Odunpazarı/Eskişehir" adresine yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu ayrıca bahse konu tarihte sanığın cezaevinde olduğunun anlaşılması karşısında, mahkemece verilen 30.04.2020 tarihli ek karara yönelik, öğrenme üzerine yapılan 24.09.2020 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmaması karşısında, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçuna yönelik temyiz isteminin reddine dair, 30.04.2020 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 08.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy