MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığa hükmün 07.12.2015 tarihinde Mersin tipi Ceza İnfaz Kurumunda SEGBİS yoluyla tefhim edildiği, ancak sanığın ve müdafiinin kararı süresi içerisinde temyiz etmediği anlaşılmakta ise de; hükmün tefhim edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263'ncü maddesine göre yasa yolu başvurunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi karşısında, sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35/2 maddeleri uyarınca belirlenen 7 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 5 ay 25 gün hapis cezası yerine sadece 5 ay 25 hapis cezası yazılması ile gerekçeli karar başlığında mağdurun yazılmaması, mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1., 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.