MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında TCK 116/4 kapsamında açılan davanın resen takibinin gerektiği ve uzlaşmaya tabi olduğu, TCK 102/1 kapsamında açılan davanın şikayete tabi olduğu ancak uzlaşmaya tabi olmadığı, mağdurun sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, bu vazgeçme sebebiyle TCK 102/1 maddesine göre düşme kararı verildiği, düşme kararının niteliği gereği işlendiği iddia edilen suçların sanık tarafından işlenip işlenmediği hususunda bir değerlendirme yapılamadığı, ancak yargılamaya devam edilip sanığın şikayete tabi olan ve düşme kararı verilen suçları işleyip işlemediği hususunun açıkça ortaya konulup, işlemediğinin anlaşılması karşısında hakkında beraat kararları verileceği, bu durumun hakkında şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilen sanığın aleyhine sonuç doğurduğu anlaşıldığından TCK’nın 116/4. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşmaya tabi olması karşısında, anılan maddelerde öngörüldüğü biçimde yöntemine uygun olarak uzlaşma önerisinde bulunulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy