MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: İşyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Sanıklar ... (TC: ..), ... (TC: ...), ... (TC: ...), ... (TC: ...), ...,..., ..., ... (TC Kimlik No: ...), ..., ... (TC Kimlik No: ...), ... (TC Kimlik No:...) ..., ..., ..., ..., (TC Kimlik No: ...) ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanıkların ve bir kısım sanıklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II- Sanıklar ... (TC: ...), ... (TC: ...), ... (TC: ...), ... (TC: ...), ..., ..., ..., ... (TC Kimlik No: ...), ..., ... (TC Kimlik No: ...), ... (TC Kimlik No: ...), ..., ..., ..., ..., (TC Kimlik No: ...), ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında iş yeri dokunulmazlığı ihlali ve iş ve çalışma hürriyetinin ihlali, sanıklar ..., ... hakkında iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanıklar ... ve ... yönünden TCK'nın 117/1. maddesi uyarınca tayin olunan 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması sonucu 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, daha sonraki uygulamalar nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamış, hapis cezası verilen suçlar yönünden 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sanıklar ... (TC: ...), ... (TC: ...), ... (TC: ...) dışındaki sanıklar yönünden diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanıklar ... (TC: ...), ... (TC: ...), ... (TC: ...) karar tarihinden sonra, ...'nun 30/06/2017 tarihinde, ...'nın 09/07/2015 tarihinde ve ...'ın 06/07/2019 tarihinde öldükleri anlaşılmakla, TCK’nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle haklarında düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,
2- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi yerine 116/1 olarak yazılması,
3- 24/10/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıkların eylemine uyan TCK'nın 117/1, 119/1-c. maddelerinde düzenlenen birden fazla kişiyle birlikte iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4- Sanıklar ... ve ... yönünden suç tarihinde TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı, ancak hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, CMK’nın 253/3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, mala zarar verme suçundan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5- 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesinde düzenlenen cebir ve tehdit suretiyle iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşabilmesi için, sanık tarafından kişilere karşı yöneltilen şiddet eylemi ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali arasında nedensellik bağının bulunması, şiddetin iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme amacına yönelmiş olması ve bu amacın gerçekleşmesi için araç olarak kullanılması gerekir. Olay esnasında kullanılan cebir ve silah tehdidinin kişiye yönelik olarak kullanılması halinde, TCK'nın 116/4. bendinde düzenlenen nitelikli halin oluşacağı, cebir ve silah tehdidinin mala yönelik olarak kullanılması halinde, TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca suçun basit halinin ihlali niteliğinde olacağı nazara alındığında;
Yargılamaya konu somut olayda, sanıkların, ne şekilde iş yeri dokunulmazlığını ihlal etmek amacıyla kişilere karşı cebir veya tehdit kullandığı açıklanmadan, TCK’nın 116/4. maddesinin uygulanması,
6- Haksız tahrikin kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi halinde ceza sorumluluğunu azaltan bir ceza indirimi nedeni olduğu, sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında arsalarının kamulaştırma bedellerinin verilmemesi nedeniyle suça konu eylemleri gerçekleştirdiklerini beyan ettikleri nazara alındığında sanıkların savunmaları doğrultusunda katılan kurum tarafından haksız bir eylemin bulunup bulunmadığı, aralarındaki uyuşmazlığın hukuki anlaşmazlık olup olmadığı değerlendirilerek, TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ile bir kısım sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar ... (TC: ...), ... (TC: ...), ... (TC: ...) yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy